Jogo do Pau

 

W wielu społeczeństwach miecz jako broń, był wyłącznym przywilejem klasy wojowników/ szlachty. Pozostali, nie mając do niego dostępu, doskonalili alternatywne systemy walki, gołymi rękami lub korzystając z codziennych narzędzi. Znany jest przykład i historia powstania karate (czyli "gołymi rękami" po japońsku) na Okinawie, czy ​​opracowany równolegle Kobudo, styl wykorzystujący włącznie sierp, są też inne systemy, które wykorzystują kije, kołatki, itp To właśnie z tego arsenału korzystał rolnik lub rybak, który napotkał Samurajów zbrojnych w katany i inną broń. Również w Portugalii ludzie opracowali system walki, używając jako broni kija, który towarzyszył im wszędzie. System ten stał się znany pod nazwą Jogo do Pau od gry, ale tutaj słowo to nie jest używane w sensie "gra", ale raczej umiejętności "techniczne" lub "władanie".
W XX wieku Jogo do Pau nadal były powszechny w całej Portugalii, zwłaszcza na północy, zwłaszcza podczas walk na targach i festiwalach. Czasami całe wioski zaangażowane w te wydarzenia, czasami walki były indywidualnie lub jeden gracz przeciwko wielu. Był to czas "puxadores" (nazwa nadana graczom północy) i " varredores de feiras" (znani gracze, którzy podróżowali wyzywali przeciwników na targach i festiwalach, udowadniając tym samym swoją wartość, wygrywając przeciwko wszystkim). Mistrz Monteiro, pochodzących z regionu Fafe, powiedział, że kiedy jego ojciec był młody, istniały dwie wsie, które uczestniczyły we mszy niedzielnej w tej samej kaplicy. Tradycją było, że każdy człowiek, albo młody człowiek przedstawiciel swego rodu, klęcząc podczas mszy trzymał laskę tak, aby wszyscy ją widzieli, więc wszystkie laski górowały jak las nad głowami. Po ceremonii kije służyły do walki, co zdarzało się często, gdyż zawsze istnieją konflikty między chłopcami dwóch wsi, często rozpoczynane z jakiegokolwiek błahego powodu. Nieporozumienia te były rozwiązywane za pomocą kija. Jednak walka nie była pozbawiona zasad. Należało respektować kodeks etyczny, który zabrania walczyć z mężczyzną, który nie miał kija lub leżał.

W literaturze można znaleźć wiele odniesień do Jogo do Pau, zwłaszcza u takich autorów jak Aquilino Ribeiro i Miguel Torga. Od lat 30-tych, Jogo do Pau zaczęło tracić na znaczeniu. Powodów było wiele: działania policji, która w celu uniknięcia krwawych walki, zakazała stosowania kijów do walki, emigracja ludzi do miast lub za granicę; powszechne użycie broni palnej, co sprawiło, że bezużyteczna stała się trudna i czasochłonna nauka tej techniki obrony własnej.

W Lizbonie, Jogo do Pau było praktykowane, zwłaszcza od XIX wieku, w niepowtarzalnym stylu, opracowanym na podwórkach stolicy oraz w klubach takich jak Ateneu Comercial de Lisboa i Real Gymnasium, gdzie do dziś uczy się tej sztuki. Powstały dwie wielkie szkoły, zróżnicowane technicznie i oparte na innych przesłanakch historycznych i społecznych: Escola do Norte oraz Escola de Lisboa (praktykowana także w Ribatejo i Extremadura). Ta ostatnia opracowała szereg innowacji technicznych i zaczęła zwracać mniejszą wagę na konfrontację z przeciwnikiem.

Było wielu mistrzów Jogo do Pau w różnych regionach Portugalii, w tym António Nunes Caçador, Frederico Hopffer, Júlio Hopffer, Joaquim Baú, Calado Campos, Chula, Custódio Neves, Pedro Ferreira, Elias Gameiro, Nuno Russo czy Manuel Monteiro.

Mistrz Pedro Ferreira (26 marca 1915 - 24 września 1996) stał się niezwykle ważną osobą dla rozwoju technicznego Jogo do Pau i wiedzy o tym tradycyjnym sporcie walki, dzięki połączeniu Escola do Norte oraz Escola de Lisboa. Jego uczniami było wielu obecnych nauczycieli. On nadał Jogo do Pau charakter sztuki praktykowanej przez całe życie, i był uważany za jednego z największych mistrzów.

Proces organizacji Jogo do Pau na szczeblu krajowym rozpoczął się, pod wpływem impulsu mistrza Pedro Ferreira, wraz z założeniem w 1977 roku, Portugalskiego Stowarzyszenia Pau Game. Poszczególne szkoły i kluby są obecnie organizowane w strukturze portugalskiej Federacji Pau Game. Jako dowód na wysoką jakość techniczną tego systemu można wspomnieć, że w otwartych mistrzostwach walki z wykorzystaniem kija, które odbywały się we Francji w latach 80-tych z udziałem przedstawicieli sztuk walki między innymi z Japonii, Wietnamu, Francji, zawodnicy reprezentujący portugalskie Jogo do Pau byli absolutnymi mistrzami, wygrywając wszystkie spotkania.

Obecnie istnieje wiele grup Jogo do Pau w Portugali, np. Gallaecia w Armis, Jogo do Pau Pau Compostela, gdzie osoby w każdym wieku praktykują starą, tradycyjną portugalską sztukę walki

Więcej:

Historia - http://ejmas.com/jmanly/articles/2003/jmanlyart_wolfcosta_0203.htm

Film - https://videosmarciais.wordpress.com/2006/10/25/jogo-do-pau-ii/

Film - https://videosmarciais.wordpress.com/2006/10/25/jogo-do-pau-i/

Zdjęcia


W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.
Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.