Kho Kho

         

Kho Kho (Indie)

 

 

1. Miejsce praktykowania (kontynent, państwo, naród)

Indie, Bangladesz, Pakistan, Sri Lanka, Nepal, Malediwy, Japonia, Republika Południowej Afryki

 

2. Historia

Kho Kho to tradycyjny sport subkontynentu indyjskiego. Historia Kho-Kho w Indiach sięga dawnych czasów, sport pojawił się po raz pierwszy w stanie Maharashtra. Powstała prawdopodobnie w Pune Gymkana w stanie Maharashtra. Jest to jeden z dwóch najbardziej popularnych tradycyjnych sportów w Azji Południowej, drugim jest kabbadi.

 

Grano na rydwanach, zwanych Rath. W swej starożytnej formie, gra była znana jako Rathera.

Był to sport bardzo popularny, a przez wiele lat grało się w sposób niesformalizowany. W celu popularyzacji gry klub Deccan Gymkhana z Pune próbował sformalizować jego zasady gry. Obecne zasady gry faktycznie sięgają czasów I wojny światowej, ale w tamtym czasie brakowało konkretnych przepisów i regulacji, które rządzą grą w dzisiejszych czasach. Nie było określonego wymiaru placu gry ani słupów, które wyznaczają linię środkową.

 

Jedną z najważniejszych zasad życia zwierząt jest "Aktywne Polowanie", co jest także podstawową zasadą indyjskiej gry o nazwie Kho Kho, której synonimem jest wyrażenie "Gra w Polowanie". Nie będzie błędem stwierdzenie, że Kho Kho był sportem najdawniejszych czasów, wcześniejszych od najstarszych pism - Mahabharaty. Jego początki datują się na odległe czasy, ze strategiami i taktykami prawdopodobnie pochodzi z eposu "Mahabharata". W dniu 13 dniu wojny Kaurawów Generał Guru Dronacharya stworzył 'Chakravyuha' specjalny wojskowy krąg obronny, który w końcu został przebity przez znanego wojownika Abhimanyu. Zginął w końcu musząc walczyć samotnie na 7 innych wojowników, ale zadał im ciężkie straty. Jego styl walki odzwierciedla pojęcie "gry pierścienia” – co jest taktyką obronną w Kho Kho. Widocznych jest wiele innych podobieństwa.

 

Stopniowo stała się ulubioną grą dzieci i wiele wieków służyła za rozrywkę. Deccan Gymkhana Pune, klub nazwany i zainicjowany przez indyjskiego przywódcę Lokmanya Tilak, sformułował po raz pierwszy reguły i zasady gry. Ograniczono obszar gry, ale nadal brakowało środkowej linii. Dwaj mniej utalentowani gracze zostawali w kucki na miejscu a biegacze biegali wokół nich.

Uświadomiono sobie, że gra wymaga szybkiego refleksu, zwinnych ruchów, dobrych reakcji i ogromnej wytrzymałości, cech prawdziwego sportowca. W roku 1919 ograniczono pole gry Kho Kho do 44 jardów długości linii środkowej i 17 jardów szerokości elipsy.

W latach 1923/24 ufundowana została Inter School Sports Organization, a Kho Kho zostało wprowadzone w celu promowania dawnego indyjskiego sportu, co przyczyniło się do jego popularyzacji. Z pewnością wkład ten nie był mniejszy niż wysiłki podejmowane przez Deccan Gymkhana i Hind Vijay Gmykhana. Rozwój Kho Kho zawdzięcza też niemało rozpowszechnionym grom Langdi i Atya-Patya, które pozwalały wykorzystać wiele umiejętności w Kho Kho. Zwłaszcza ta ostatnia z gier wymaga szczególnej wzmianki, gdyż była dobrze znana, a dla Kho Kho istotna, gdyż rozwijała umiejętności w obronie.
 

Akhil Maharashtra Sharirik Shikshan Mandal (Instytut Wychowania Fizycznego) został utworzony w roku 1928, kiedy dr Abasahib Natu Pune, Mahabal Guruji z Nasik, Karmarkar Vaidya z Miraj i dr Mirajkar Bombaju, we współpracy z ekspertami Kho-Kho, sformułowali zasady i przepisy gry, które różniły się trochę od obowiązujących aktualnie przepisów Federacji. Hind Vijay Gymkhana, Baroda i Deccan Gymkhana, Pune mieli swoje własne zasady, które różniły się od nich także. Eksperci z około sześćdziesięciu Gymkhanas, w 1933 roku, zebrali się i wypracowali kodeks zasad pod hasłem Akhil Maharashtra Sharirik Shikshan Mandal. Ów "nowy kodeks" został przyjęty w 1935 roku
 

Z biegiem lat zasady zostały również poddane poważnej zmianie. Pierwotnie w 1914 roku zaproponowano 10 punktów za każdego przeciwnika a runda trwała dziewięć minut. W 1919 roku zmniejszono punktację do 5 punktów w 1919 roku a mecz trwał osiem minut. Potem dodano punkty jako premię za wcześniejsze skończenie. Dalsze zmiany dotyczyły pola gry, które zmieniono w prostokąt zamiast elipsy. Odległość między dwoma krańcami uległa skróceniu do 27 jardów, powstała wolna strefa poza krańcami prostokąta gry 27 jardów x 5 jardów, znana również jako strefa "D". W tej strefie polujący mógłby poruszać się w dowolnym kierunku, niezależnie od zmiany kierunku.

Kho Kho został po raz pierwszy zaprezentowano w Berlinie w 1936 roku podczas Igrzysk Olimpijskich. Pierwsze ogólnokrajowe mistrzostwa Indii Kho-Kho zostały rozegrane w Vijay Wada, w stanie Andhra Pradesh, w 1959 - 60 pod auspicjami Federacji Indii Kho-Kho. Mistrzostwa wygrał zespół prowincji Bombaj pod kierownictwem Rajabhau Jeste, który był mistrzem tej gry, ekspertem i komentatorem. Mistrzostwa kobiet po raz pierwszy odbyły się w 1960/61 roku.

 

W 1982 roku, Kho-Kho została włączona do Indian Olympic Association i kilka lat później, w 1989 odbył się pokaz podczas 'Asian Games' Festival. Wtedy także wprowadzono kilka zmian w grze, zaakceptowanych i włączonych przez Asian Federation. Słupy zostały przesunięte trochę bliżej na odległość 23,50 metrów, a plac gry powiększył się w szerokości do 16 metrów. Czas trwania rund określono na dziewięć minut. W 1998 roku po raz pierwszy Międzynarodowe Mistrzostwa zorganizowane zostały w Indiach w Kalkucie. Sponsorzy włączyli się w promowanie sportu, np. Bank of Maharashtra powołał pierwszy w historii zespół piłkarzy zawodowych.

 

Na bardziej zaawansowanym poziomie, Kho Kho sprzyja kształtowaniu wielu pożądanych cech – sportowa rywalizacja w duchu poszanowania, praca w zespole, lojalność, poczucie własnej wartości, a także szybkość, zwinność, strategia i szybkie myślenie. Gra sama w sobie jest narzędziem rozwoju osobistego dla sportowca, który podejmuje wyzwanie. Kho Kho to nie tylko sport z dużą ilością biegania, kucania, to także wspaniała szkoła pracy zespołowej. Zawodnicy muszą się uważnie obserwować, współpracują ze sobą, muszą nauczyć się rozpoznawać sytuacje i szybko decydować, kto kontynuuje pościg. Sport ten ma więc także wymiar strategiczny. Jest to sport nie tylko kształtujący ciało, lecz także cechy umysłu.

 

3. Opis (zasady, zawodnicy, miejsce, sprzęty, urządzenia etc.)

Jest rozgrywany w 2 rundach po 9 minut przez zespoły dwunastu zawodników, z których dziewięciu może wejść na pole (3 jest rezerwowych). Jeden zespół stara się złapać zawodników drużyny przeciwnej, drugi to obrońcy lub biegacze. Uciekający próbują uniknąć dotknięcia przez członków drużyny przeciwnej.

Mecz składa się z dwóch rund 9 minut każda. Jeden zespół siedzi / klęka na środku boiska, w rzędzie. Biegacze drużyny przeciwnej, trzech jednocześnie próbują uniknąć dotknięcia przez przeciwnika. Wygrywa ten zespół, który w najkrótszym czasie, dotknie wszystkich przeciwników drużyny przeciwnej.

Plac gry Kho Kho jest prostokątny, 30 metrów długości i 19 metrów szerokości (inne źródła podają: 27 metrów długości i 15 metrów szerokości). Istnieją dwa prostokąty na końcu. Długość tego prostokąta jest 16 m i szerokość 2,75 (2,7) m. W środku tych dwóch prostokątów, znajdują się dwa drewniane słupy. Centralna ścieżka jest długa na 23,5 (21,60) metra długości i 30 cm szerokości. Istnieje osiem poprzecznych pasów, które leżą w poprzek centralnego pasa ich długość wynosi 16 (15) metrów a szerokość 30 cm. To sprawia, że małe prostokąty, a każdy z nich ma 16 metrów długości i 2,3 metrów szerokości (dwa prostokąty w pobliżu drewnianych słupów mają 2,5 m szerokości), są prostopadłe do środkowego pasa i równo podzielone na dwie części po 7,85 (7,3) metra każdy. Na końcach centralnej ścieżki znajdują się dwa gładkie drewniane słupki, które usytuowane są na stałe, 120 cm wysokość od ziemi, a ich obwód jest nie mniejszy niż 30 cm i nie większy niż 40 cm. Wykonane są z drewna, gładkie na całej długości, a w górnej części powinny być płaskie i pozbawione ostrych krawędzi.

4. Stan obecny:

sport praktykowany

Najważniejszym związkiem dla tego sportu jest Federacja Indii Kho-Kho (K.K.F.I.), która ma swoje oddziały w wielu krajach i prowadzi rozgrywki Mini, Junior i otwarte Mistrzostwa dla obu płci, w wielu częściach Indii.


Federacja Indii Kho-Kho powstała w roku 1956 z nowoczesnymi zasadami gry pod przewodnictwem Lt. Bhai NERURKAR Maharashtra, Lt. Bhupati Mazumder, Lt. Sambhunath Mallik i Lt. Deben Bose Bengalu Zachodniego.
W latach 1959-60, pierwsze mistrzostwa Kho-Kho zorganizowano w Vijayawada (Andhra Pradesh). Z inicjatywy rządu ufundowano nagrody: Arjuna Award, Eklavya - nagroda dla mężczyzn, Rani Laxmi Bai - dla kobiet, Veer Abhimanyu - dla chłopców poniżej 18 roku życia i nagroda Janaki dla dziewcząt poniżej 16 roku życia.

W roku 1960, Federacja Indii Kho-Kho zaczęła działania na rzecz popularyzacji tego sportu w szkołach, uczelniach i klubach itp. W tym samym roku pierwsze krajowe zawody Kho Kho została zorganizowane tylko dla mężczyzn w Vijayawada. Uczestniczyły trzy zespoły. W roku 1961, zorganizowano zawody krajowe dla kobiet, w których uczestniczyły cztery zespoły.


W latach 1963-64, aby wyróżnić uznanych graczy Kho Kho, Federacja Indii wprowadziła nagrodę dla najlepszego gracza - EKALABYA dla mężczyzn i RANI JHANSI dla kobiet. Federacja Kho Kho zaczęła organizować Junior National Championship dla chłopców w 1970 roku i dla dziewcząt w 1972 roku. W celu zachęcenia młodzieży ufundowano krajową nagrodę dla najlepszego juniora wszczęte VEER ABHIMANYU dla chłopców i JANAKI dla dziewcząt. W roku 1980 wprowadzono kategorię Juniora Młodszego dla chłopców i dziewcząt. Także tutaj ustanowiono nagrody BHARAT dla chłopców i ILA dla dziewcząt.

W ramach Sports Authourity of India wprowadzono sześciotygodniowe kursy szkoleniowe w ramach tej dyscypliny. W roku 1977 czas trwania kursu zwiększono do 10 miesięcy. Ponieważ Kho Kho & Kabadi były połączone trudno było ukończyć kurs Kho Khow ciągu 10 miesięcy. W roku 2008 utworzono oddzielony 10-miesięczny kurs szkolenia dla trenerów Kho Kho. W roku 1985 Kho Kho został włączony do I Krajowych zawodów, które odbyły się w Delhi, dzięki osobistemu staraniu Sri Ashok Ghosh, ówczesnego prezydenta Bengal Olympic Association.

Asian Kho Kho Federation powstała w 1987 podczas trzecich zawodów SAF Games w Kalkucie, w Indiach. Do Federacji należą: Indie, Bangladesz, Pakistan, Sri Lanka, Nepal i Malediwy. Pierwsze Mistrzostwa Azji odbyły się w Kalkucie w 1996 roku, a drugie w Dhace w Bangladeszu. Uczestnikami mistrzostw były Indie, Sri Lanka, Pakistan, Nepal, Japonia, Tajlandia i Bangladesz.

 

5. Załączniki (dokumenty, regulaminy etc.)

Kho Kho Rule book

 

6. Źródła (książki, artykuły, wywiady, galeria zdjęć, video etc.)

2016 - South Asian Games - Kho-kho - Men's Group Match - India vs Nepal - https://www.youtube.com/watch?v=UodKkoktvUs

Senior kho kho national (baramati) kolhapur v/s maharashtra - https://www.youtube.com/watch?v=csSPTMImb6g

49th National Kho Kho Championship, Solapur - https://www.facebook.com/49th-National-Kho-Kho-Championship-2015-Solapur-1677540765814919/?fref=pb&hc_location=profile_browser

 

7. Kontakty (związki, federacje, kluby, trenerzy etc.)

Kho Kho Federation of India - http://kkfi.page4.me/17.html

Kho Kho Federation of England: KKFE - http://khokho.co.uk/

Jaipur Kho Kho Association - http://khokhoindia.herokuapp.com/

KHO KHO Association Sangrur - https://www.facebook.com/KHO-KHO-Association-Sangrur-443894452403594/

Madhya Bharat KHO KHO - https://www.facebook.com/Madhya-Bharat-KHO-KHO-807347155952035/

KHO KHO Andhrapradesh - https://www.facebook.com/INDIANSPORTKHOKHO/?fref=pb&hc_location=profile_browser

Kho-Kho Clics - https://www.facebook.com/Kho-Kho-Clicks-679707098807875/?fref=pb&hc_location=profile_browser

KHO-KHO TEAM FROM TAMIL NADU - https://www.facebook.com/khokho.svm/

Kho Kho Federation of England - https://www.facebook.com/kho.england/

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb.
Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym.